J Agri Pro   |  ISSN: 2757-6620

Original article | Journal of Agricultural Production 2020, Vol. 1(1) 22-30

Properties and Importance of Prometheum sempervivoides (Fisch. Ex Bieb.) H. Ohba as Ornamental Plant Naturally Grown in Erzurum 

Fazilet Parlakova Karagöz, Halit Karagöz & Atilla Dursun

pp. 22 - 30   |  DOI: https://doi.org/10.29329/agripro.2020.341.5   |  Manu. Number: MANU-2104-14-0002

Published online: December 31, 2020  |   Number of Views: 42  |  Number of Download: 72


Abstract

The purpose of this study is to reveal the usage possibilities in the landscape and to bring an alternative species to the ornamental plant sector by determining the form, length and habitat characteristics of Prometheum sempervivoides (Fisch. ex Bieb.) H. Ohba taxon, naturally grown in Erzurum province and its close environment. Within the scope of this research, Erzurum province and its surroundings were scanned and it is determined that there are large populations of this taxon in İspir and Aşkale districts. The plant vegetative characteristics of P. sempervivoides taxon in the regions where the plant was found were examined. At the same time, the altitude of the regions was determined and the soil structures were observed and the possibilities of use in landscape applications were evaluated. As a result of field trips, photographs of the plants were taken and their point coordinates were determined by GPS. The morphological characteristics of the specie (plant height, stem length, number of leaves, number of branches of the middle cluster, leaf width and length, flower diameter, stem diameter and branch diameter characteristics, habitat) were recorded. Plant height were varied between 9.0- 16.70 cm by taking the average of the data obtained from all locations. The highest plant height data were obtained from POS-4 coded genotypes from a location at an altitude of 1942 m in Aşkale district. Stem length varied between 3.60 and 9.30 cm, and the highest stem height was determined in the averages of POS-4 genotypes. While the maximum number of leaves was determined with an average of 19.00 in POS-10 genotype; POS-9, POS-8 and POS-2 genotypes were also included in the same statistical group. The highest value obtained for the number of branches of the middle cluster was determined in the POS-3 genotype. These values differed between 4.00 and 10.00 number/ plant. As a result of the research, it has been revealed that the species can be used in landscape studies due to its efficacy with its flower color and star-shaped flowers, red showy leaves and ground cover properties. In addition, It can be recommended that they can be used in rock gardens, in collections of succulents etc., since they have adapted to different environments such as stony rocky habitats, steep slopes and arid soil conditions.

Keywords: Rosularia sempervivoides (Fisch. ex M. Bieb.) Boriss., Sedum kurdistanicum Fröd., Sedum sempervivoides Fisch. ex M.Bieb., Turkey.


How to Cite this Article?

APA 6th edition
Karagoz, F.P., Karagoz, H. & Dursun, A. (2020). Properties and Importance of Prometheum sempervivoides (Fisch. Ex Bieb.) H. Ohba as Ornamental Plant Naturally Grown in Erzurum  . Journal of Agricultural Production, 1(1), 22-30. doi: 10.29329/agripro.2020.341.5

Harvard
Karagoz, F., Karagoz, H. and Dursun, A. (2020). Properties and Importance of Prometheum sempervivoides (Fisch. Ex Bieb.) H. Ohba as Ornamental Plant Naturally Grown in Erzurum  . Journal of Agricultural Production, 1(1), pp. 22-30.

Chicago 16th edition
Karagoz, Fazilet Parlakova, Halit Karagoz and Atilla Dursun (2020). "Properties and Importance of Prometheum sempervivoides (Fisch. Ex Bieb.) H. Ohba as Ornamental Plant Naturally Grown in Erzurum  ". Journal of Agricultural Production 1 (1):22-30. doi:10.29329/agripro.2020.341.5.

References
  1. Anonymous. (2020a). Tubives: Turkish Plants Data Service. Retrieved from http://194.27.225.161/yasin/tubives/index.php?sayfa=1&tax_id=3938. Date Accessed: 17.12.2020. [Google Scholar]
  2. Anonymous. (2020b). Rosularia sempervivoides (Fisch. ex M. Bieb.) Boriss. Retrieved from https://naturewonders.piwigo.com/picture?/487. Date Accessed: 17.12.2020. [Google Scholar]
  3. Anonymus. (2020c). Plants of the World Online. Retrieved from http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:274718-1. Date Accessed: 17.12.2020. [Google Scholar]
  4. Arslan, M. (2010). Tıbbi ve aromatik bitki türlerinin peyzaj mimarlığı çalışmalarında kullanım olanakları. IV. Süs Bitkileri Kongresi, Bildiriler Kitabı 20 – 22 Ekim 2010, Erdemli/Mersin, s.265-272. [Google Scholar]
  5. Atashgahi, Z., Ejtehadi, H., & Zare, H. (2009). Introduced flora. the life form and geographical distribution of plants in the forests of East Dodangeh Sari. Mazandaran Province. Iranian Jour. Biology. 22(2): 193-203. (In Persian). [Google Scholar]
  6. Dilaver, Z., Öztekin, M., & Yılmaz, M. (2020). Soğuksu Milli Parkında yer alan bazı doğal taksonların süs bitkisi özelliklerinin değerlendirilmesi. Bursa Uludag Üniv. Ziraat Fak. Derg., 34: 197-215. [Google Scholar]
  7. Avcı, M. (2014). Türkiye’nin Doğal-Egzotik Ağaç ve Çalıları. Orman Genel Müdürlüğü Yayını. Ankara. s: 28-53. [Google Scholar]
  8. Aydoğdu, H. (2018). High Line Park’ın Peyzaj Tasarım Prensipleri Açısından İrdelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya. [Google Scholar]
  9. Babacan, E. Y., Vitek, E., & Çakılcıoğlu, U. (2017). Contributions to the flora of Tunceli (Turkey). International Journal of Nature and Life Sciences, 1(2): 39-66. [Google Scholar]
  10. Davis, P. H. (1965-1985). Flora of Turkey and The East Aegean Islands. Volume 1-9. Edinburg University Press. [Google Scholar]
  11. Davis, P. H. et al. (1988). Flora of Turkey and The East Aegean Islands. Volume 10. Edinburg University Press. [Google Scholar]
  12. Demircan, N., Öz, I., Stephenson, R., & Karahan, F. (2006). Ekoturizm ve Botanik Turizmi: Türkiye’nin Sukkulent Bitki Çeşitliliğinin Turizm Potansiyeli. GAP V. Mühendislik Kongresi. Şanlıurfa. 26-28. [Google Scholar]
  13. Deniz, B., & Şirin, U. (2005). Samson Dağı Doğal Bitki Örtüsünün Otsu Karakterdeki Bazı Örneklerinden Peyzaj Mimarlığı Uygulamalarında Yararlanma Olanaklarının İrdelenmesi. ADÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(2): 5-12. [Google Scholar]
  14. Dilaver, Z. (2001). Ayaş Beli ve çevresi doğal bitki örtüsü örneklerinin peyzaj mimarlığı çalışmalarında kullanılabilirliğinin değerlendirilmesi üzerinde bir araştırma. Basılmamış doktora tezi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Ankara, s.318. [Google Scholar]
  15. Eggli, U. (2003). Illustrated Handbook of Succulent Plants. Crassulaceae. Springer-Verlag Berlin. [Google Scholar]
  16. Eggli, U. (2005). Crassulaceae. Pp. 5–8 in: Eggli, U. (ed.), Illustrated hand-book of succulent plants: Crassulaceae. Berlin & Heidelberg:Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-642-55874-0_2 [Google Scholar] [Crossref] 
  17. Erduran, F., Çelik, A., & Özel Cengiz, A. E. (2010). Çanakkale ve Kazdağları florasında yetişen bazı odunsu bitkilerin peyzaj mimarlığında kullanım olanakları. IV. Süs Bitkileri Kongresi, Bildiriler Kitabı 20 – 22 Ekim 2010, Erdemli/Mersin, s. 463-470. [Google Scholar]
  18. Erduran, F., & Günal, İ. (2012). Manisa, Soma ilçesi yeşil alanlarında kullanılan tasarım bitkilerinin belirlenmesi ve doğal bitki örtüsünden yararlanma olanakları. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 26(1): 1–10. [Google Scholar]
  19. Güçlü, K. (1988). Erzurumda Doğal Olarak Yetişen Bazı Bitkilerin Taş ve Kaya Bahçeleri İle Kuru Duvarlarda Kullanılmaları Üzerinde Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(1-4): 35-49. [Google Scholar]
  20. Gülbağ, F. (2016). Bazı Campanula L. türlerinin kültüre alınması ve süs bitkisi özelliklerinin belirlenmesi. Basılmamış doktora tezi. Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bahçe Bitkileri Anabilim Dalı, İzmir, s.234 [Google Scholar]
  21. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., Babaç, M.T. (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını. İstanbul. [Google Scholar]
  22. Karahan, F., Öz, I., Demircan, N., & Stephenson, R. (2006). Succulent Plant Diversity in Turkey I. Stonecrops (Crassulaceae). Haseltonia, 2006(12): 41-54. [Google Scholar]
  23. Kopar, İ., & Zengin, M. (2009). Coğrafi faktörlere bağlı olarak Erzurum kentinde hava kalitesinin zamansal ve mekânsal değişiminin belirlenmesi. Türk Coğrafya Dergisi, (53): 51-69. [Google Scholar]
  24. Kottek, M., Grieser, J., Beck, C., Rudolf, B., & Rubel, F. (2006). World Map of the Köppen-Geiger climate classification. updated. Meteorol. Z., 15: 259-263. [Google Scholar]
  25. Mabberley, D. J. (2008). Plant Book. 3rd ed. pp. 749. Cambridge University Press. UK. [Google Scholar]
  26. Messerschmid, T. F., Klein, J. T., Kadereit, G., & Kadereit, J.  W. (2020(. Linnaeus's folly–phylogeny. evolution and classification of Sedum (Crassulaceae) and Crassulaceae subfamily Sempervivoideae. Taxon, 69(5): 892-926. [Google Scholar]
  27. Muller-Dombois, D., & Ellenberg, H. (1974). Aims and methods of vegetation ecology. John wiley & Sons. New York. [Google Scholar]
  28. Oudolf, P., & Darke, R. (2017). Gardens of the High Line. Portland: Timber Press, Inc. [Google Scholar]
  29. Oudolf, P., & Gerritsen, H. (2019). Planting the Natural Garden. Portland: Timber Press, Inc. [Google Scholar]
  30. Özgökçe, F., & Özçelik, H. (2004). Ethnobotanical aspects of some taxa in East Anatolia, Turkey. Economic Botany, 58(4): 697-704. [Google Scholar]
  31. Özhatay, E. C. (2009). Türkiye’nin peyzajda kullanılabilecek bazı doğal bitkileri. Marmara Universitesi, Yuksek Lisans Tezi, Istanbul, S. 100. [Google Scholar]
  32. Özyavuz, M. (2011). Bitki örtüsünün ekolojik şartlarının Coğrafi Bilgi Sistemleri ve uzaktan algılama teknikleri ile analizi, Ganos (Işıklar) Dağı, Tekirdağ. [Google Scholar]
  33. Sezen, I., Ercisli, S., & Gozlekci, S. (2014). Biodiversity of figs (Ficus carica L.) in Coruh valley of Turkey. Erwerbs-Obstbau, 56(4): 139-146. [Google Scholar]
  34. Tanrıverdi, F. (1973). Erzurum şehrinin Gelişmesinde Peyzaj Mimarisi Bakımından Gözönüne Alınması Lazım Gelen Temel Problemler. Atatürk Üniv. Yayın No: 149, Erzurum. [Google Scholar]
  35. Thiede, J., & Eggli, U. (2007). Crassulaceae. In Flowering Plants· Eudicots (pp. 83-118). Springer, Berlin, Heidelberg. [Google Scholar]
  36. Tohmé, G., & Tohmé, H. (2014). Illustrated Flora of Lebanon. ed. 2: 1-610. CNRS Publication. [Google Scholar]
  37. Tuttu, G., Aytas, I., & Dilaver, Z. (2019). Use Opportunities of Some Natural Herbaceous Plants of Cankiri Province in Landscape Applications. International Journal of Scientific and Technological Research, 5(3): 136-147. DOI: 10.7176/JSTR/5-3-16. [Google Scholar]
  38. Var, M. (1992). Kuzeydoğu Karadeniz Bölgesi doğal odunsu taksonlarının peyzaj mimarlığı yönünden değerlendirilmesi üzerine araştırmalar. Basılmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Trabzon. [Google Scholar]
  39. Yağanoğlu, S. (2019). The impact of different mulch materials and irrigation water levels on yield in the plant of kornishon (Cucumis sativus L.) cultivated under the circumstances of greenhouse. Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarımsal Yapılar ve Sulama Anabilim Dalı, 89 s. [Google Scholar]
  40. Yavaş, M., & Yılmaz, S. (2019). Soğuk İklim Bölgesinde Kentsel Mikro İklimin Değerlendirilmesi: Erzurum Kentsel Dönüşüm Alanı Örneği. Artium, 7(2): 103-114. [Google Scholar]
  41. Yılmaz, H., & Yılmaz, H. (2009). Karayolu Şevlerinde Doğal Olarak Yetişen Odunsu Bitkilerin Kullanım Alanlarının İrdelenmesi; Erzurum-Uzundere Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, A(1): 101-111. [Google Scholar]
  42. Yılmaz, H., & Irmak, M. A. (2004). Erzurum kenti açık-yeşil alanlarında kullanılan bitki materyalinin değerlendirilmesi. Ekoloji, 13(52): 9-16. [Google Scholar]